طراحی سایت

اینترنت 1.0 چیست؟
نقطع ی عطف شکوفایی اینترنت 1.0 در میان سال های 1990 تا 2005 بود، یعنی طراحی سایت در مشهد وقتی که اینترنت جهانی در مراحل ابتدایی خویش بود. مقصود اساسی آن اشتراک گذاری داده ها بود که ولی در آن زمان به خودی خویش تازگی داشت. این مساوی میلیون ها کتاب و سند ذخیره گردیده در یک جای بود که برای یوزرها در سراسر عالم قابل دسترسی بود. ولی محدودیت های متعددی وجود داشت.

بومی بودند: اکثر صفحه ها اینترنت در آن مجال اثبات بودند و بر روی سرورهای اینترنت انجام گردیده توسط ISP میزبانی می شدند. این بدان مضمون‌ است که اگرچه داده ها این صفحات موثر بود، ولی به صورت منظم آپ تو دیت نمی شد. بدین ترتیب، یوزرها ادله مقداری برای بازگشت به به عبارتی صفحه بیش از یک توشه خواهند داشت. با این اینک، ما پیش از اینً اولین موتورهای جستجوی هوشمند را دیدیم.
تعاملی نبودند: در دنیایی که پایین سلطه رسانه های اجتماعی میباشد، تصور یک سایت فارغ از برخی عنصرها تعاملی مشقت بار میباشد. ولی صفحات اینترنت Web 1.0 اینگونه چیزی را ارائه نکردند. در شایسته ترین وضعیت، ممکن است در نقطه پايان یک کتاب مهمان برای امضا وجود داشته باشد – ولی این به مکان ایده ها شخصی، به صورت کلی برگه اجرا می شود.
انحصاری بودند: بخش اعظمی از مرورگرها کارایی کردند با ارائه برچسب های منحصر خویش را متمایز نمایند. این باعث به تنی چند از ایرادات ناسازگاری در میان این وبسایت ها و مرورگرهای نگهبانی نشده شد. یوزرها می‌توانستند نرم‌افزار‌ها را دانلود نمایند، ولی نمی‌توانستند ببینند چه‌گونه کار می‌نمایند.
به آدرس اینترنتی تحت عنوان وسیله ارتباطی متکی بود: در طی زمان اینترنت 1.0، سرورها تمایلی به ارائه حمایت از نرم افزار نویسی سمت سرور نداشتند. این بدان معناست که کلیک کردن بر روی “ارسال” در یک هیبت سبب به راه اندازی یک خدمت گیرنده نشانی اینترنتی می‌گردد و هیبت باید به یک نشانی داده گردیده نشانی اینترنتی خواهد شد. مطمئناً این تجربه کاربری که موقتی انتظار داریم عدم وجود.
اینترنت 2.0 داده ها فردی شما را می‌خواهد
اینترنت 2.0 منادی طلوع تعامل آنلاین بود. از سال 2005، این “زمانه” تاکنون ادامه یافته می‌باشد. در جایی که اینترنت 1.0 تماماً درباره‌ی صفحات اثبات بود، اینترنت 2.0 درخصوص محتوای ساخت‌و‌ساز گردیده بوسیله مخاطب میباشد و بقیه یوزرها نظریات و پست های خویش را در وبسایت های موجود می‌گذارند و اطلاعاتی را که میخوانند در طیف وسیعی از پلت هیبت ها و بلاگ های رسانه های اجتماعی به اشتراک میگذارند. عصر Web 2.0 همینطور زمان ای است که در آن دسترسی به وب تلفن همراه رونق گرفته است که سبب به ساخت محتوا برای مصرف کنندگان در اکنون تکان و بازار رو به رویش برنامه ها گردیده‌است.

ایجاد اکانت کاربری و پروفایل
Web 2.0 از اکانت‌ها و نمایه‌های کاربر استقبال کرد، چون احتمال بیشتری وجود دارااست که سبب ساز به بازدید دوباره خواهد شد. ایده این بود که اکثر یوزرها وب بیشتر به مرورگر خویش برای رابط کاربری، نرم افزار‌ها و ذخیره‌سازی پوشه – که کلاً تحت عنوان محاسبات کانال تحت عنوان یک پلتفرم شناخته میشوند متکی میباشند. اینترنت 2.0 همینطور باعث به ظهور جامعه ها آنلاین، رسانه های اجتماعی، بلاگ نویسی و عکس العمل هایی مانند دکمه پر اسم و رسم “لایک” شد.

تشکیل داد نشست و تبلیغات
با گردآوری‌آوری داده‌های فردی از روش نمایه‌های کاربر و همینطور کوکی‌های مرورگر، اینترنت 2.0 به زودی تبلیغات را با خویش یاور کرد و فضای ارزشمندی به تبلیغ‌کنندگان فروخته شد تا به یوزرها تبلیغات هدفمندتری را ارائه دهد. تا اینجای شغل خیلی خوبه. ولی در اواخر دهه 2010، برخی نگرانی‌های بدون شوخی در مورد محافظت حریم سری داده‌ها وجود داشت و این نگرانی‌ها سبب به تمرکز بیشتر بر روی جنبه‌های منفی «فولکسونومی» ایجاد گردیده بوسیله اینترنت 2.0 شد.

این نکات منفی مشتمل بر ارتقاء قلدری سایبری، تعقیب و سرقت نام‌و‌نشان میباشد. همینطور نگرانی هایی در مورد نشر داده ها غلط یا این که “خبر ها جعلی” فی مابین یوزرها، هم از روش رسانه های اجتماعی و هم از روش پورتال های اشتراک گذاری داده ها منبع گشوده وجود داشت.

اینترنت 3.0 وب «صاحب عموم» میباشد
اینترنت 3.0 کلیه چیز در مورد ایجاد وب می باشد که به جای‌اینکه صرفا صاحبان پلتفرمی که‌این محتوا در آن منتشر می شود، به عایدی هر استفاده کننده شخصی باشد که محتوا تشکیل داد می نماید. این به این برهان میباشد که به عبارتی کاربری که محتوا را ساخت می نماید، یکی‌از مالکان این پلتفرم میباشد یا این که می تواند به راحتی تبدیل گردد.به عبارتی کاربری که محتوا را تشکیل داد می نماید، یکی‌از مالکان مشترک این پلتفرم هست یا این که می‌تواند به راحتی تبدیل گردد.

اینترنت 3.0 به احتمال زیاد مبنی بر فناوری بلاک چین خواهد بود (پیرو در این مورد بیشتر توضیح داده گردیده) فارغ از هیچ مرجع مرکزی با در اختیار گرفتن مالکیت. مثال بارز این آیتم اودیسه است.

LBRY، یک کانال اشتراک گذاری پوشه و پرداخت بر طبق بلاک چین، Odysee را، جایگزینی برای YouTube، با رابط نسبتاًً یکسانی جاری ساختن می نماید. هنگامی که مخاطب ویدیویی را پست می‌نماید، توکن‌های LBRY به دست می آورد، پاداش‌هایی برای ترغیب بقیه یوزرها به تماشای ویدیوهایشان. برخلاف YouTube، هیچ تعدیل مرکزی نیست، براین اساس سازندگان Odysee نمی‌توانند ویدیویی را که قرار داده شده است حذف نمایند، در حالتی که بقیه یوزرها پیش از اینً آن ویدئو را در کانال خویش دانلود کرده و آن را به اشتراک گذارده باشند. بدین ترتیب، این فناوری به روشی شبیه با پلتفرم‌های جریان تورنت که در سال‌های ابتدایی محبوبیت داشتند، فعالیت می‌نماید.

اینترنت 1.0 چیست؟
نقطع ی عطف شکوفایی اینترنت 1.0 در میان سال های 1990 تا 2005 بود، یعنی طراحی سایت در مشهد وقتی که اینترنت جهانی در مراحل ابتدایی خویش بود. مقصود اساسی آن اشتراک گذاری داده ها بود که ولی در آن زمان به خودی خویش تازگی داشت. این مساوی میلیون ها کتاب و سند ذخیره گردیده در یک جای بود که برای یوزرها در سراسر عالم قابل دسترسی بود. ولی محدودیت های متعددی وجود داشت.

بومی بودند: اکثر صفحه ها اینترنت در آن مجال اثبات بودند و بر روی سرورهای اینترنت انجام گردیده توسط ISP میزبانی می شدند. این بدان مضمون‌ است که اگرچه داده ها این صفحات موثر بود، ولی به صورت منظم آپ تو دیت نمی شد. بدین ترتیب، یوزرها ادله مقداری برای بازگشت به به عبارتی صفحه بیش از یک توشه خواهند داشت. با این اینک، ما پیش از اینً اولین موتورهای جستجوی هوشمند را دیدیم.
تعاملی نبودند: در دنیایی که پایین سلطه رسانه های اجتماعی میباشد، تصور یک سایت فارغ از برخی عنصرها تعاملی مشقت بار میباشد. ولی صفحات اینترنت Web 1.0 اینگونه چیزی را ارائه نکردند. در شایسته ترین وضعیت، ممکن است در نقطه پايان یک کتاب مهمان برای امضا وجود داشته باشد – ولی این به مکان ایده ها شخصی، به صورت کلی برگه اجرا می شود.
انحصاری بودند: بخش اعظمی از مرورگرها کارایی کردند با ارائه برچسب های منحصر خویش را متمایز نمایند. این باعث به تنی چند از ایرادات ناسازگاری در میان این وبسایت ها و مرورگرهای نگهبانی نشده شد. یوزرها می‌توانستند نرم‌افزار‌ها را دانلود نمایند، ولی نمی‌توانستند ببینند چه‌گونه کار می‌نمایند.
به آدرس اینترنتی تحت عنوان وسیله ارتباطی متکی بود: در طی زمان اینترنت 1.0، سرورها تمایلی به ارائه حمایت از نرم افزار نویسی سمت سرور نداشتند. این بدان معناست که کلیک کردن بر روی “ارسال” در یک هیبت سبب به راه اندازی یک خدمت گیرنده نشانی اینترنتی می‌گردد و هیبت باید به یک نشانی داده گردیده نشانی اینترنتی خواهد شد. مطمئناً این تجربه کاربری که موقتی انتظار داریم عدم وجود.
اینترنت 2.0 داده ها فردی شما را می‌خواهد
اینترنت 2.0 منادی طلوع تعامل آنلاین بود. از سال 2005، این “زمانه” تاکنون ادامه یافته می‌باشد. در جایی که اینترنت 1.0 تماماً درباره‌ی صفحات اثبات بود، اینترنت 2.0 درخصوص محتوای ساخت‌و‌ساز گردیده بوسیله مخاطب میباشد و بقیه یوزرها نظریات و پست های خویش را در وبسایت های موجود می‌گذارند و اطلاعاتی را که میخوانند در طیف وسیعی از پلت هیبت ها و بلاگ های رسانه های اجتماعی به اشتراک میگذارند. عصر Web 2.0 همینطور زمان ای است که در آن دسترسی به وب تلفن همراه رونق گرفته است که سبب به ساخت محتوا برای مصرف کنندگان در اکنون تکان و بازار رو به رویش برنامه ها گردیده‌است.

ایجاد اکانت کاربری و پروفایل
Web 2.0 از اکانت‌ها و نمایه‌های کاربر استقبال کرد، چون احتمال بیشتری وجود دارااست که سبب ساز به بازدید دوباره خواهد شد. ایده این بود که اکثر یوزرها وب بیشتر به مرورگر خویش برای رابط کاربری، نرم افزار‌ها و ذخیره‌سازی پوشه – که کلاً تحت عنوان محاسبات کانال تحت عنوان یک پلتفرم شناخته میشوند متکی میباشند. اینترنت 2.0 همینطور باعث به ظهور جامعه ها آنلاین، رسانه های اجتماعی، بلاگ نویسی و عکس العمل هایی مانند دکمه پر اسم و رسم “لایک” شد.

تشکیل داد نشست و تبلیغات
با گردآوری‌آوری داده‌های فردی از روش نمایه‌های کاربر و همینطور کوکی‌های مرورگر، اینترنت 2.0 به زودی تبلیغات را با خویش یاور کرد و فضای ارزشمندی به تبلیغ‌کنندگان فروخته شد تا به یوزرها تبلیغات هدفمندتری را ارائه دهد. تا اینجای شغل خیلی خوبه. ولی در اواخر دهه 2010، برخی نگرانی‌های بدون شوخی در مورد محافظت حریم سری داده‌ها وجود داشت و این نگرانی‌ها سبب به تمرکز بیشتر بر روی جنبه‌های منفی «فولکسونومی» ایجاد گردیده بوسیله اینترنت 2.0 شد.

این نکات منفی مشتمل بر ارتقاء قلدری سایبری، تعقیب و سرقت نام‌و‌نشان میباشد. همینطور نگرانی هایی در مورد نشر داده ها غلط یا این که “خبر ها جعلی” فی مابین یوزرها، هم از روش رسانه های اجتماعی و هم از روش پورتال های اشتراک گذاری داده ها منبع گشوده وجود داشت.

اینترنت 3.0 وب «صاحب عموم» میباشد
اینترنت 3.0 کلیه چیز در مورد ایجاد وب می باشد که به جای‌اینکه صرفا صاحبان پلتفرمی که‌این محتوا در آن منتشر می شود، به عایدی هر استفاده کننده شخصی باشد که محتوا تشکیل داد می نماید. این به این برهان میباشد که به عبارتی کاربری که محتوا را ساخت می نماید، یکی‌از مالکان این پلتفرم میباشد یا این که می تواند به راحتی تبدیل گردد.به عبارتی کاربری که محتوا را تشکیل داد می نماید، یکی‌از مالکان مشترک این پلتفرم هست یا این که می‌تواند به راحتی تبدیل گردد.

اینترنت 3.0 به احتمال زیاد مبنی بر فناوری بلاک چین خواهد بود (پیرو در این مورد بیشتر توضیح داده گردیده) فارغ از هیچ مرجع مرکزی با در اختیار گرفتن مالکیت. مثال بارز این آیتم اودیسه است.

LBRY، یک کانال اشتراک گذاری پوشه و پرداخت بر طبق بلاک چین، Odysee را، جایگزینی برای YouTube، با رابط نسبتاًً یکسانی جاری ساختن می نماید. هنگامی که مخاطب ویدیویی را پست می‌نماید، توکن‌های LBRY به دست می آورد، پاداش‌هایی برای ترغیب بقیه یوزرها به تماشای ویدیوهایشان. برخلاف YouTube، هیچ تعدیل مرکزی نیست، براین اساس سازندگان Odysee نمی‌توانند ویدیویی را که قرار داده شده است حذف نمایند، در حالتی که بقیه یوزرها پیش از اینً آن ویدئو را در کانال خویش دانلود کرده و آن را به اشتراک گذارده باشند. بدین ترتیب، این فناوری به روشی شبیه با پلتفرم‌های جریان تورنت که در سال‌های ابتدایی محبوبیت داشتند، فعالیت می‌نماید.